Dende o MEU pretendemos ser todos e todas, isto é, un colectivo estudantil aberto a estudantes de todo o país, o cal significa que non é incompatíbel coa túa participación noutras organizacións. Non lle imos mirar o número de carné a ninguén, e menos sen estar aínda constituídos! Iso si, isto tampouco pode ser jauja… hai que organizarse, ter uns principios aos que aterse… e é que ás veces na vida hai que tirar de argumentario e nunca está de máis ter un guionciño! Segue chusmando polo blogue, a ver se concordas co modelo de organización e os principios.

Se queredes saber algo máis podedes consultar a súa páxina web, creada por min mesmo, e na cal tamén podedes asinar o manifesto alí publicado.

«A miña patria natural é Galiza. Ámoa fervorosamente, como pode amar un fillo a súa nai. Xamais a traizoaría, aínda que me concedesen séculos de vida. Adóroa até alén da miña morte. Se entende o tribunal que por este amor entrañábel debe serme aplicada a  pena de morte, recibireina como un sacrificio máis por ela. Fixen canto puiden por Galiza e faría máis se puidese. Se non podo até me gustaría morrer pola miña patria. Baixo a súa bandeira desexo ser enterrado, se o tribunal, en conciencia, xulga que debo selo.

E fago este inciso sobre o show business porque é nesta mesma avenida onde o gran artista da farándula yanqui en canto a informática se refire, Apple, presenta o seu novo dispositivo ultraportatil: o iPad. E non me tomedes o de farándula como algo pexorativo, porque se algo hai que recoñecerlle á Multinacional da Mazá e a súa capacidade para saberlle meter polos ollos a millóns de persoas os seus produtos sen recurrir a inferencias, imposicións ou prácticas monopolistas.

E aquí temos ao iPad, esa maquiniña que hoxe se estrea no mercado estadounidense rodeado de gran espectación, largas colas e decenas de corresponsais postrados na esquina da 5th Av. con Central Park. Alí se encontra unha das Apple Store; unha tenda acristalada, moi bonita e chamativa por fora, pero que deixa bastante que desexar por pequena e ruín unha vez que te adentras a fondo nela.

Non me tomedes as ironías moi en serio, que o produto tampouco está tan mal pese as críticas negativas recibidas no seu momento. Mais certamente habería que preguntarse se detrás de tanta espectación hai realmente algo máis que a capacidade de Apple para saberse vender e a súa estratexia de «how to make good business». Hoxe en día o logo da mazá representa para moitos unha mostra do status económico-social do individuo, un signo de elegancia ou un complemento de moda máis co que un iPod pode pasar a converterse nunha prenda de pasarela perfectamente combinable co resto do modelito. Todo isto sen negar obviamente a gran calidade xeral que presentan os seus dispositivos, sería unha inxustiza non mencionalo.

Apple, unha historia de éxito